اتاق مادام‌العمر در هتل حافظه!

توسط ۰۸ بهمن ۱۳۹۸ دی ۱۱ام, ۱۳۴۸ اپلیکیشن, دست‌نوشته

یک ماه و دو روز از آخرین نوشته میگذره و این کمی ناامید کننده هست مثل دوتا باخت پشت سر هم تیم محبوبم منچستر یونایتد. میخوام اوضاع و اتفاقات این یک ماه اخیر رو بهونه کنم ولی بهتره که چیزی نگم…

در حال حاضر ما آدما دو نوع حافظه داریم: حافظه کوتاه مدت و حافظه بلند مدت، معمولا هرچیزی خیلی سریع به حافظه کوتاه مدت وارد میشه و مشکلی واسه ورودش به حافظه کوتاه مدت وجود نداره ولیکن همونطور که خیلی زود میاد خیلی هم زود میره! اما یه سری چیزا هم هست که بعد از حافظه کوتاه مدت به حافظه بلند مدت نقل مکان میکنه و واسه سالهای بسیاری پیش ما می‌مونه. می‌شه اینطور فرض کرد که حافظه ما انسان‌ها در حالت نرمال، شبیه یه هتل بسیار بزرگ و خفنه! حالا تو این هتل یه سریا میان تو لابی (حافظه کوتاه مدت) ولی پذیرشگر هتل (که ذهن ما هست) اون‌ها رو لایق حضور تو هتل نمیبینه واسه همین بهشون اتاقی نمی‌ده، مگر اینکه اینقدر سمج باشن که تو لابی بمونن و پا پس نکشن تا پذیرشگر واسه اینکه از شرشون خلاص بشه بهشون یه اتاق بده! اما یه سریا هم هستن که پذیرشگر بدجوری از اونها خوششون میاد و بهشون اتاق مخصوصِ مادام‌العمر میده.

این‌هارو گفتم تا به اینجا برسم که برای اینکه یه مطلبی از حافظه کوتاه مدت به حافظه بلند مدت انتقال پیدا کنه لازمه که خیلی تکرار بشه یا اینکه خیلی خاص باشه (مثلا فرض کنید که با یه تور کویر گردی تشریف بردید کویر لوت و اونجا با یک مار دُم عنکبوتی (از همونایی که تو قسمت دوم مستند هفت جهان یک سیاره نشون داده می‌شه و فقط هم تو ایران دیده شده) روبرو می‌شید، خب مشخصه این اتفاق به سادگی تو حافظه بلند مدتتون درج میشه و لازم نیست هزاربار برای خودتون تکرار کنید که یه مار دم عنکبوتی دیدید!!

اما یه سری چیزا هم هست که از نظر ذهنمون به خفنی مار دم عنکبوتی نیست و واسه همین به این راحتیا بهشون کلید اتاق هتل رو نمیده، واسه همین لازمه که خیلی تکرار کنیم این مطالب رو تا ذهنمون از رو بره! (کوتاه بیاد و شرمنده بشه) و کلید اون اتاق لعنتی مادام‌العمر رو بهشون بده.

خب پس اگه قصد یادگیری یه مطلبی رو داریم باید خیلی تکرارش کنیم! اما مشکل اینجاست که این تکرار کردن باید برنامه و زمانبندی خاصی داشته باشه و همچنین زمان زیای رو ازمون نگیره، خدابیامرز سباستین لایتنر واسه رفع این مشکل یه روش خیلی خوبی ابداع کرد تا با کمک اون هم زمان کمتری برای تکرار کردن ها صرف کنیم و هم این که، تکرار کردن‌ها مفیدتر پیش بره. در مورد روش این بنده خدا توضیحی نمیدم که بیش از اندازه طولانی نشه مطلب. اگه خواستید می‌تونید از گوگل بپرسید که روش لایتنر چیه؟

خودم تا حالا چندین و چند بار نیت کرده بودم که با این روش زبان انگلیسی رو شروع کنم و دایره لغات انگلیسیم رو افزایش بدم ولی هربار به یه بهونه ای برمی‌خوردم مثلا اینکه برنامه رایگان با امکانات خوب وجود نداره، یا اینکه اضافه کردن فلش کارت کار سخت و زمان بری هست و …تا اینکه دو سه هفته پیش تصمیم گرفتم تو محل کار از کاغذ یادداشت‌هایی که روی میزم دارم بعنوان فلش کارت استفاده کنم و کلماتی که خیلی وقت پیش‌ها تو برنامه گوگل کیپ (Google Keep) یادداشت کرده بودم رو مرور کنم… اما اون کلمه ها خیلی زیاد نبودن به همین خاطر واسه پیدا کردن کلمه‌های انگلیسی جدید مجبور شدم سرچ بزنم و تو همین سرچا به سایتی رسیدم که یه برنامه خیلی خوب برای استفاده از روش لایتنر معرفی کرده بود که این برنامه هم نسخه کامپیوتر داره و هم نسخه موبایل. نسخه کامپیوترش واسه اضافه کردن فلش کارت خیلی خیلی خوبه! مخصوصا واسه من که زمان‌های زیادی رو پای سیستم هستم و میتونم به راحتی فلش کارت بسازم.

خیلی طولانی شد؛ بهتره مختصرش کنم، من از طریق این سایت با برنامه انکی آشنا شدم که از طریق نسخه ویندوز انکی فلش کارت‌هام رو میسازم و از طریق اپ اندروید انکی هم این فلش کارت‌هارو مرور میکنم. برای بدست آوردن کلمه‌های انگلیسی جدید هم فایل پی‌دی‌اف یه کتاب انگلیسی در مورد موضوع موردعلاقه‌م دانلود کردم و با مرور اون هر کلیمه ای که لازم باشه مرور کنم تا یاد بگیرم رو به انکی اضافه میکنم.

لینک دانلود برای سیستم عامل ویندوز

لینک دانلود نسخه اندروید برنامه انکی

آموزش نحوه نصب و راه‌اندازی و استفاده از برنامه انکی

۲۳:۳۷

۲ نظر

  • حسین گفت:

    برای نوشتن مقاله خوب باید هدف و نتیجه رو به مخاطب در اوایل نوشته بگیم !! یعنی مخاطب باید متوجه بشه اصلا من برای چی دارم اینو میخونم و تهش به چه نتیجه ای میرسم !
    نوع نوشتن خوبه که از خاطرات تعریف بشه و … اما باید من کاربر میفهمیدم که کلا در مورد چی دارم مقاله میخونم ؟ در مورد حافظه ؟یا یادگیری زبان ؟یا برنامه ریزی ؟
    این بود نظر من :))

پاسخی ثبت کنید